من از بهار جز عید و اسکناسهای تا نخورده اش چیزی نمی دانستم

از عرقهای شرم پنجره در برابر پاکی باران چیزی نمی دانستم

 اما تو به من آموختی که بهار یعنی رویای ساده یک ماهی.

یعنی سادگی گل سرخ!!!

تو به من یاد دادی که چگونه انعکاس صداقت آسمان را در پاکی

قلب کودک روستایی بجویم!!!  

می آید، آرام آرام

خوش بو تر از خورشید

با دامنی پر از شکوفه می آید

از لابلای جنگل وحشی و قلب باغچه ها

از خیال بهار مالامال

بهار فصل درنگ عاطفه در کوچه باغهاست!

درباره ی کوچک شدن دنیا

چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهای؟چه کسی می داند در پی روزنه ی درفردای؟پیله ات را بگشا تو به اندازهء یک دنیای .

خدايا...

چشم هایم را قربانی میکنم ؛ شاید بی واسطه بیایی و

دستهایت آشیانه مهر شود...

میدانی ...گنجشک ها هم عاشق می شوند وگرنه هر

صبح برای که بال می گشایند؟

آسمان هم باید عاشق باشد که این چنین بی مضایقه

می بارد ؛ بگذار آنقدر از تو پر شوم که دیگر جایی برای

خودم نماند....

گاهی وقت ها که به دلم سرک میکشم فقط تویی و تو

نمیدانم چرا این قدر برای من بزرگی و من چرا اینقدر به

مهربانیت عاشقم

حرفهای تنهایی ام اگر به گوش تو نرسد چقدر بیچاره ام

راستی !اگر ستاره ها نباشند به کدام روشنی باید دل

بست....؟؟؟؟!!!

همیشه باید یک چیز عزیز باشد ؛ یک حضور بزرگ  یک

حس خوب که همیشه به بهانه اش زنده ای ... و من

ایمان دارم که........

که تو همان چیز بزرگ و عزیزی و

از هوای بودن توست که نفس میکشم...

گفتم : خداي من ، دقايقي بود در زندگانيم که هوس مي کردم سر سنگينم را که پر از دغدغه ي

ديروز بود و هراس فردا بر شانه هاي صبورت بگذارم ، آرام برايت بگويم و بگريم ، در آن

لحظات شانه هاي تو کجا بود ؟

گفت: عزيز تر از هر چه هست ، تو نه تنها در آن لحظات دلتنگي که در تمام لحظات بودنت بر

من تکيه کرده بودي ، من آني خود را از تو دريغ نکرده ام که تو اينگونه هستي . من همچون

عاشقي که به معشوق خويش مي نگرد ، با شوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم

گفتم : پس چرا راضي شدي من براي آن همه دلتنگي ، اينگونه زار بگريم ؟

گفت : عزيزتر از هر چه هست ، اشک تنها قطره اي است که قبل از آنکه فرود آيد عروج مي

کند ،اشکهايت به من رسيد و من يکي يکي بر زنگارهاي روحت ريختم تا باز هم از جنس نور

باشي و از حوالي آسمان ، چرا که تنها اينگونه مي شود تا هميشه شاد بود .

گفتم : آخر آن چه سنگ بزرگي بود که بر سر راهم گذاشته بودي ؟

گفت : بارها صدايت کردم ، آرام گفتم از اين راه نرو که به جايي نمي رسي ، تو هرگز گوش

نکردي و آن سنگ بزرگ فرياد بلند من بود که عزيز از هر چه هست از اين راه نرو که به

ناکجاآباد هم نخواهي رسيد .

گفتم : پس چرا آن همه درد در دلم انباشتي ؟

گفت : روزيت دادم تا صدايم کني ، چيزي نگفتي ، پناهت دادم تا صدايم کني ، چيزي نگفتي ،

بارها گل برايت فرستادم ، کلامي نگفتي ، مي خواستم برايم بگويي آخر تو بنده ي من بودي

چاره اي نبود جز نزول درد که تو تنها اينگونه شد که صدايم کردي .

گفتم : پس چرا همان بار اول که صدايت کردم درد را از دلم نراندي ؟

گفت : اول بار که گفتي خدا آنچنان به شوق آمدم که حيفم آمد بار دگر خداي تو را نشنوم ، تو باز

گفتي خدا و من مشتاق تر براي شنيدن خدايي ديگر ، من مي دانستم تو بعد از علاج درد

بر خدا گفتن اصرار نمي کني وگر نه همان بار اول شفايت مي دادم .

گفتم : مهربانترين خدا ، دوست دارمت ...

گفت : عزيز تر از هر چه هست من دوست تر دارمت ...

دلم در سينه مي گيرد

كسي هرگز نمي فهمد

خطوط سردو بي پايان عمرم را

 كسي از چهره دردم نمي خواند

دلم در حلقه ماتم

نگاهم بر گل قالي

و باران خداوندي چه معصومانه مي بارد

مثل اشك يتيماني

كه دورند از خانه وبندند

مثل حال دلي تنها و درمانده و من امشب به چشمان مستم قسم دادم

دلي را نشكنم هرگز ...

دكتر شريعتي ميگه وقتي نميتوني فرياد بزني ناله نكن!!خاموش باش قرن ها ناليدن به كجا انجاميد؟؟ تو محكومي به زندگي كردن تا شاهد مرگ آرزوهاي خودت باشي ....؟؟؟

افراد موفق كارهاي متفاوت انجام نمي دهند، بلكه كارها را بگونه اي متفاوت انجام مي دهند...!!!

 از همه دوستاي عزيز كه به وبلاگ سر ميزنن و نظرات قشنگ و قابل ستايشي برام مينويسن ممنونم و از همشون عذر مي خوام كه نتونستم وبلاگ شادي داشته باشم آخه دلم خيلي پر از اين همه بي عدالتي و ....شايد با گذاشتن اين مطالب و عكسها بتونم يه ذره خودمو آروم كنم و.... به هر حال از همتون ممنونم

منو ببخش،

كه نديده مي گرفتم التماس اون نگاه نگرونو

منو ببخش كه گرفتم جاي دست عاشق تو ،دست عشق ديگرونو

لايق عشق بزرگ تو نبودم خورشيد بانو

غافل از معجزه ي تو شد ، وجودم اسير جادو

منو ببخش كه درخشيدي و من،

چشمامو بستم

منو بخشيدي و من ،

چشمامو بستم

منو ببخش.

تو به پاي من نشستي و من جدا از تونشستم

 نياوردي به روم هر جا دلت رو مي شكستم

منو ببخش

منوببخش...